Zadowolony uczeń chlubą mądrego wychowawcy

uczen wychowawcaIm dziecko jest radośniejsze i pogodniejsze po powrocie ze szkoły, tym wyżej możemy ocenić taką placówkę. Jeżeli dziecko wykazuje prawdziwe zainteresowanie nauka i chętnie uczęszcza do szkoły, śmiało można pochwalić jego wychowawcę. Wychowawca spędza z klasą najwięcej czasu. Zazwyczaj oprócz godziny wychowawczej prowadzi on z nimi konkretne zajęcia, spotyka się po szkole na dodatkowych lekcjach, organizuje szkolne wydarzenia. Jeżeli dziecko ufa swojemu wychowawcy i ma z nim dobry kontakt możemy uważać się za szczęściarzy – nasza pociecha trafiła w dobre ręce. Taki nauczyciel to skarb i niezwykła ostoja dla dzieci, które w swoich młodych latach szukają autorytetu. Jeżeli potrafi dogadać się z nimi tak, że go rozumieją, słuchają i realizują razem wspólnie postawione cele, to dziecko ma większą szansę na optymalny rozwój niż w przypadku, kiedy nie darzyłby swojego wychowawcy przyjaźnią. Dobrzy nauczyciele są jak białe kruki, zdarzają się bardzo rzadko, powołanie i prawdziwa pasja w pracy z dziećmi to cechy, które nie u każdego się ujawniły.

Jakie zabawy dla pięciolatka?

zabawy dzieckoDziecko w wieku pięciu lat zaczyna bardzo intensywnie poznawać świat i prawidła nim rządzące. Trudno mu usiedzieć w miejscu, jest wszystkiego ciekawe, ruchliwe i niezwykle spontaniczne. Opanowanie potencjału pięciolatka może być dla rodziców poważnym wyzwaniem. W przypadku, kiedy dziecko uczęszcza do przedszkola, sprawa jest niejako rozwiązana. Natomiast w sytuacji, w której znajduje się w domu pod opieką któregoś z rodziców lub dziadków, konieczne jest nieco inwencji w zajęciu dziecku czasu. Preferowane są zabawy rozwojowe, które przygotują malucha do rychłego pójścia do szkoły. W tym wieku nauka czytania i pisania jest niemal obowiązkiem. Ponadto można wprowadzić gry zręcznościowe takie jak łapanie miękkiej piłki, rzucanie do celu czy zabawa w chowanego. Dziecko w wieku pięciu lat powinno być pobudzane do myślenia. Należy stwarzać mu możliwości wykazania się, angażować jego uwagę i starać się, żeby z jak największą ilością zadań radziło sobie samo. Postępowanie takie uczy samodzielności.